AnonimGeç olsun da güç olmasın diyerekten mevzuya göbeğinden dalıyorum izninizle. Aşk, zannımca, ne olduğuyla değil de ne olmadığı ile bilinir. Zira öylesine şahsi bir tecrübedir ki insan betimlemeye kalksa cümle alemi kuşatmak zorunda kalır. Peki aşk ne değildir? Bi kere aşk, mantıklı bir duygu değildir. Bir sebep değil sonuçtur. İnsan, aşık olduğu kişiden belli olur. Kontrol edilebilir, kabullenme tereddütüne düşülebilir bir his değildir. O sebepten insan ,mazallah, nahoş bir kimseye aşık olmamak korkusu ile içini ve kendini temiz tutmaya özen göstermelidir. Aşk bir beladır, arzulanmaz. Yalnız boyun eğilir. Aşkın ilahî yahut beşeri olanı yoktur. Çünkü aşk, şirk kabul etmez. Aşk, muhatabını terbiye eder. Eh tabi bizim için "aşk bir hatıradır, maziden kalan". Aşığın pek huzuru kalmaz, ölmeden evvel ölür aşık. O nedenle evlilik bambaşka bir mevzudur. Evliliğin esası saygıdır. Aşk ile evlilik ölçülmez zira aşık olanın evlendiği pek görülmemiştir, olsa da duyulmamıştır. Evlilik ile vuslat bir değildir, vuslat bu dünyada olmaz. İki aşığın kavuşması fani dünyadaki bir zevk ile ölçülemez. Aşık olmak, "bir" olmaya duyulan özlemdir. Bu sebeple -daha önce söylediğim gibi- aşk, aşktır. Her biri insanı vahdete sevk eder. Çok konuşulur ama üç önerim var; - Aşkın Diyalektiği | Rasim Özdenören - Aşk Estetiği | Beşir Ayvazoğlu - Güvercin Gerdanlığı | İbn-i Hazm Üçü tamamen ayrı konularda aynı mevzuya kaynak teşkil eder. Tavsiye olunur.
Çağla ·
"Aşk bir beladır, arzulanmaz. Yalnız boyun eğilir." Farklı ve kıymetli bir bakış açısı olmuş. Öyle ki, mevzuya göbeğinden dalıp anlatmanız neticesinde aşkın akıllı bir kimse işi olmadığını bilmiyorum artık.:) Fikirleriniz ve kitap önerileriniz için çok teşekkür ederim, edinip okumak üzere not aldım.🌹