Yıkılıyor, duruluyoruz. Bazen hayatın o kadar uzağında hissediyoruz ki kendimizi, hani bu aşamada ne yapılır bilemiyoruz. Duraklama yaşıyorum, böyle sanki Konya yoluna girmiş de şehrin sonuna kadar gidiyorum, ne bir ağaç, ne bir insan, uzunnnnn uzadıya bozkır. Bunca zamanda olmayan bir anda olur cümlesi var ya, bazen ilerleme motivasyonu oluyor herhalde, yoksa insan bunca sessizliğe nasıl dayanır? Bazen anlayamıyorum.. ❤️🩹
Çağla · yanıtladı
Ben de anlamıyorum, artık anlamak için çaba da sarfetmiyorum. Esasında bozkır güzeldir diyorum, nice hayatlara başlangıç olmuştur diyorum, sevmekte ısrarcı oluyorum, avutuyorum belki kendimi. O motivasyondan oldukça uzaklaştık çünkü bir anda olmuyor anlamış olduk. Vakti gelince olur deyip geçiyoruz. Yolculuk devam ediyor ama, belki bir dereden geçer, çiçekli bağlara bahçelere değer, ferah zamanlara varırız belli mi olur.🥲🌸✨️🌷✨️🪷✨️💐