Anonimyolda kalan bir yolcuydum, karla kaplıydı önümdeki dağlar, ardımda ise tüm sahteliğiyle dünya sarayı, avlusunda donmuş bir çeşme, yaralı bir kedi ve ölmek üzere olan bir nergis, adımlarım bu kasvetten kaçmak istercesine ileri , gerçeklerim adımlarımı geriye atmaya kararlı, gökyüzündeki siyah bulutları, gülyüzündeki güneş dağıtmalı, ve çıkarmalı beni bu keşmekeşten, çıkarmalı beni bulutların tepesine, eritmeli kalbimdeki bu buzullları, sarmalı yaralarımı tüm içtenliğiyle sıcak bakışların, bir mezara sokacaksa eğer ruhumu, gülüşün kazmalı bu toprağı...
Çağla ·
"eritmeli kalbimdeki bu buzullları, sarmalı yaralarımı tüm içtenliğiyle sıcak bakışların, bir mezara sokacaksa eğer ruhumu, gülüşün kazmalı bu toprağı..."👏🏻 Çok güzel olmuş, kaleminize yüreğinize sağlık.🪻 Tüm siyah bulutları dağıtan sıcacık güneşlerin doğduğu sabahlara...🌄