Uzun zamandır gerçekten sormamıştım kendime bu soruyu nasılım acaba. Biri sorsa hemen iyiyim diyecek kadar aceleci, derdini gizleyen içinde yaşayan biriyim bu günlerde. Eskiden olsa paylaşırdım bi işe yaramadığını anladığım vakit onu da bıraktım. Şimdilerde yalnızca kendimle konuşuyorum kendimi çünkü sadece o dinliyor derdimi Ama yine de her hale elhamdülillah Siz nasılsınız:)-
Böyle hissetmemiz çok insanî, sürekliliği ise hayli yorucu biliyorum. Geçen bir film kesitinde diyordu ki: "kötü haber: her şey geçici. ama iyi haber de bu: her şey geçici.." :) Bir de durumumuzdan kötü bir insana görece iyi, iyi bir hâle göre hayli kötüyüz. Teselli mi? Belki.. Bu gece dert bildiklerimizi şükür sayarak uyumak isteyen sayısız fani vardır bir yerlerde muhakkak. Yine de insan put değildir, muhatap arar, samimiyet arar, anlamak anlaşılmak diler onuda biliyorum. Daha azına razı olmamak belkide bizleri kabuklarımıza çekilmeye iten. Anlaşılmayı beklemeyi bırakınca savaş bitiyor sanırım. (Denenmiştir:) Ehline denk gelmeyip solan çiçeklerden olmamak duasıyla. Derdinizle yatıp dermanınızla uyanasınız inşallah.🌹👋🏻