Bugün çok değişik bir hüzün buldu beni. Arkadaşlar annelerini tanıştırmış, üçlü gruptuk biz. Benim annem pek gittiğim yerlere gelmez, orada olmayı ben de isterdim, arkadaşlarıma asla kırgın değilim ama biraz hüzünlendim işte. Okur ya, üçlü grupta ikisini de önceden tanıyıp en geride kalan biri. Değişik işte. Hayat bazen böyle alakasız şeylerle hüzünlendiriyor. Araplar bebeklerinin üzüntüsünü giderir öyle uyuturmuş, hüzün bedenine sirayet etmesin diye. Biraz düşünüp sakinleyip uyuyacağız biz de. Değişik.
Hüznünüzü buraya bırakıp mışıl mışıl uyuyun. Yarın sabah uyandığınızda daha temiz bir zihinle, gerekene gerektiği kadar kıymet vermeye özen gösterin. Eskiye göre bir miktar yol kat ettimse o da şudur: israf haramdır. Bu arada yaşadığınızın benzer hisli farklı farklı versiyonlarını hayatımın her evresinde iliklerime kadar yaşadım ben. Yapan yaptığının farkında olmuyor bazen, bazense kasti oluyor ki onlar en tehlikelileri bence. Bence insan insana hep dar ve kötü zamanda gerek değil, ona yabancı da merhamet ediyor bazen. Bize iyiye nefis kondurmayan, mutluluğu paylaşan ve mutluluğa ortak olan, hiçbir şey olmasa bile ağız dolusu güleceğimiz samimi bağlar gerek. Tabii siz çok ince ve hassas bakıyorsunuz muhtemelen bir süre daha muhafaza olacaktır ilişkileriniz ama o masada size yer ayrılmamışsa belki de artık oturmamayı tercih etmelisiniz. Bilemedim. İnşallah benim penceremin aksine çiçekli ve telafi edilebilir olur dostluklarınız hep.🌻🌸💐🪷🌺