AnonimKusura bakmayın araya işler girdi dönemedim... Bence konu varoluşsal sancılar yaşamak ağrısı ve bunu kendimizce tedavi etme yolları var mıdir acep
Estağfurullah. Bireysel yanıtlayacak olursam: Hepimizin başındadır bu ağrılar. Sanmıyorum ki ağrısız sancısız bir yaşamak olsun. Çoğu zaman daha çok yaşayamamak* ağrısı olarak can sıksa da vardır bunda bir hayır diyerek inancımıza sığınıyoruz. Yani en azından ben öyle yapmaya çalışıyorum. Diyorlar ya inanmasak kafayı yerdik diye, aynen öyle. Öte yandan ortada bir sorun varsa o sorunun kaynağı ortadan kalkmadan durum değişmiyor. Hele bu kaynaklar insanlarsa, can çıkar huy çıkmaz demekle yetinmek sinir bozucu oluyor. Onun için biraz izole olmak iyi geliyor bazen. Bazen tamamen uzaklaşmak. Eğer enerjimiz varsa hedef, hayal, uğraş, hobi, iş vs kendimiz odaklı olmak bir süre, iyileşmeye yarıyor. Yine de garantisi yok ama :) Ya Hak deyip başlıyoruz her yeni güne, şanslıysak akşamı da ediyoruz. Allah hayatlarımıza selâmet versin.