Hata yapıp dönmek ve herkes gibi benim de hata yapabilme ihtimalimin (lüksümün) olduğunu kabul etmem 25 yaşımı aşınca gerçekleşti. Bu zamana kadar hep hatasız, risksiz yaşamıştım. Bir söz var ya hani "kötü bir şey olmaması için iyi şeylerden de kaçıyorsun" diye, işte bu cümlenin vücut bulmuş halı gibiydim. İnsan neden bu kadar korkar? birine yazdığım zaman bile beni tanıyıp sonuçsuz kaldığı için üzülürdüm. Artık kendim tanışıp beğenmediğim de ya da uygun görmediğim zaman mantıklı bir açıklama yapıp vedalaşıyorum. Bu artık zor gelmiyor. Tanismakta, reddetmekte normal geliyor.. ama sence ilk adımı bir kadının atması çok mu tehlikeli bir durum? (Sadece tanışmaktan bahsediyorum, teklif değil :)
Bundan çok uzun süre önce meslek seçiminde hislerimi, yeteneğimi ve ilgimi takip edip liseyi güzel sanatlar okumak istemiştim. O zaman lise giriş sınavı puanı çok da lazım değildi bana çünkü yetenek sınavı ile seçilecektik. Kazandım da ama öncesinde daha o yaşlarda ailemin keskin bir yönlendirmesi ile karşılaşmış "isterseniz siz gidip okuyun istediğiniz saçma okulları, siz doktor avukat olun benden o potansiyel çıkmaz" diye kavgayla reddetmiştim. Sonrasında yine müzikle devam edip bir engelle karşılaşmadım. Çünkü bunu baştan engellemiştim. Şuraya varacağım: gel zaman git zaman çok başarısızlıklarım oldu, zorlandım, zorbalandım, bazen müziği bırakmak istedim sonra sevdiğimi ve bırakamayacağımı fark ettim ama bunların yorması bir yana yine de pişman olmadım çünkü benim kararımdı, benim hatalarımdı. Başkasının yönlendirmesi ile sevmediğim bir şey yapsam hata olsa bunu nefretle onlara yükleyecektim. Ha şuan çok istediğim bir süreçte değilim ama eminim Allah'ın benim için de nasip edeceği güzel baharlar vardır. Uzun yazdığımın farkındayım, velhasıl insanız lütfen hata yapma hakkımızı, kusurlu ve aciz olduğumuzu unutmayalım. Çekinmeyelim adım atmaktan. Hata yaparsak sevilmeyecek miyiz, peki. Bazen üzerimize gelen iki adıma beş adım gidince karşıdaki atak sayısı bitiyor 26 yıl denenmiştir bilginize. :) Öte yandan kadın da ilk adımı atabilir elbette karşı değilim ama öncesinde karşı tarafın ilgisinden emin olmalı, aksi üzer. Beyler ilgilendiği hanımlara mutlaka adım atıyor bunu da göz önünde bulundurmalı. Reddetmek reddedilmek normal şeyler bence. Doğru insan var ama kusursuz insan yok bunu da unutmamalı. Yine de Allah Ebu Cehillere denk getirmesin diyorum. :) (Bu arada kelin henüz kendi ilacı olmadığı için size net taktikler veremiyor aşık olduğumda sorunuzu yenileyin lütfen.:)