Anonymousfark etmek için büyük işaretlere ya da somut kanıtlara gerek yok. bazen bir ses tonu, ya da adı konmamış bir his bile yeterli gelir. herkesin birbirinden sayısız şey talep ettiği, durmadan fazlasını beklediği bir çağdayız. eskiden hayatın kısalığı, yanı başındakinin kıymetini bilmeye dair bir incelik ya da bilinç haliydi, şimdi kitapların yalnızca ilk sayfalarını telaşla okuyup bir kenara bırakma doyumsuzluğuna dönüştü. bu yüzden “yetebilir miyim, onun beklentilerini karşılayabilir miyim? beni beğenir mi, benimle aynı yolda yan yana yürümek ister mi?” diye düşünüyor olabilir. bu düşünceler adım atmayı zorlaştırıyor olabilir. ancak birini sevmek ya da ondan hoşlanmak için herhangi koşula, ispata gerek yok. olmuştur, sadece hissedilmiştir. fazlası ya da eksiği olmadan, tam da olduğu gibi.
Veronika ·
Amenna