AnonymousKendine karşı çok acımasızsın bu gördükçe beni üzüyor kibrin bile azı güzeldir
bu soruya yaklasık 3000 karakterlik bir cevap metni yazmıştım(üşenmeden :D) ama twitter ortamına güvenemediğim icin sildim, gerek yok bu kadar overshare'e...özetliyim madem : bu konu benim de üzerine düşünüp aşmak icin mücadele ettiğim bir konu, fazlasıyla öz değersizlik yşaıyorum(siz de fark ettiniz tabi. d -abuk tivitlerim icin kusura bakmayım tamam mı) bende özgüvensizlik yaratan birkaç ciddi husus var, bunların basında yks mevzuları geliyor, hedefime ulaşamamış olmak ve süreçteki tembelliklerim falan beni çok yıprattı, konuyla ilgili hala bazen farkındalığımı ve umudumu kaybediyorum,kendime kızıyorum,coğu zaman da başarısız hıssedıyorum (basarılı kavramı üzerine tartısabiliriz fakat eski akademik hayatımı aradığım icin yaşıyorum sanırsam) diğer önemli sebep ise; malesef ki cok sevdiğim biri tarafından istenmemeyi ve defalarca reddedilmeyi deneyimlemek durumunda kaldım, bu bende aşağılık psikoloji yarattı ve beni kıyas yapmaya itti(sevilen insanlarla),bu duyguyla başa cıkmak hiç kolay değil bi de sağ olsun karsılastığım zorba insanlar bu duyguları pekiştiriyor(bana otistik denildi ya. d) tüm bunlara rağmen kendimi anlamaya çalışıyorum, bir yandan hala bir keşif sürecindeyim, kendimi tam olarak tanıdığım da söylemez zaten, öncelikle ne istediğimi ve anlam arayışımı tamamlamam gerekir(gerçi bu arayışın bir sonucu yok ama yine de belirli bir tatmine ulasılmasılması lazım) inşallah zamanla daha güçlü bir benlik inşaa edeceğim