AnonymousErkeklerden nefret ediyorum sanki bedenim onları boykot edercesine kendini çirkinleştiriyor, hormon bozukluğum var. Bunda annemin hayatına şahit olmanın ve onun yetiştirme tarzının etkisi büyük. Anne olmayı hiç istemedim. Nefreti içimden sökmek için ne yapmalıyım kendimi mahvediyorum
Aslında en büyük adımı atmışsın. Problemin merkezinde nefret olduğunu, bunun sana zarar verdiğini keşfetmişsin ve bu nefretten kurtulmayı amaç edinmişsin. En büyük kısmını aşmışsın. Eğer doğru anladıysam seni, tecrübe ettiklerinin hiçbirinin benliğin ile alakası yok. Erkekler ve kadınlar dünyaya bebek olarak gelip büyüyorlar. Seçimler yapıyorlar veya yapmaya zorlanıyorlar. Nefret ettiğimiz çoğu şeyin sebebi "erkeklik" değil aslında. Erkeklere de kadınlara da dayatılan şeyler. Çoğu insan kendisine dayatılanı düşünmek ve kutunun dışına çıkmak istemez. Çoğu erkek ve kadın böyledir. Erkeklerin de çoğunluğu kendi işlerine gelen dayatmaları kendi çıkarına kullandığı için biz zarar görüyoruz. Kadın bedeni ve kadın olmak ile ilgili seni çok iyi anlıyorum. "Kadın olmaktan nefret ediyorum" diye çok tekrar ederim. Yüksek ihtimalle de sana sağlıklı bir tavsiye verecek kişi ben değilim. Sen, kendini herkesten iyi tanıyorsun. Bedenin de sana verilmiş. Bedenin ile ilgili tasarruf sana ait. Onu başkalarının zararlı işlerinden koru ama bunu yaparken ona sen de zarar verme. Kalbini ve ruhunu nasıl koruduysan bütün bu yanlış gördüğün ve nefret ettiğin şeylerden bedenini de koru. Annen ve onun tarzı başka sen başkasın. Ondan öğrendiklerini de doğru ve yanlış diye ayırabilen akıllı bir kadın olduğun da belli yazdıklarından. Anne olmak zorunda değilsin. Olursan da emin ol onun gibi olmazsın. Erkeklere bayılmak veya onları sevmek zorunda da değilsin. Ama unutma ki nefret de bir duygudur. Hatta çoğu zaman onlardan beklediğimiz iyimser hali göremediğimiz için onlara kızarız ve söyleniriz. Bunu yanlış tanımlayıp nefret deriz. Senin duygularını bilmiyorum sen de daha iyi bilirsin. Ama genelde nefret karşıdakine zarar vermek istemektir. Birisine sırf erkek olduğu için zarar vermek istemem mesela. Demek ki erkeklikten ve erkek olmalarından değil nefretimin sebebi. Orada başka bir şey var benim nefret ettiğim, kızdığım. Çok konuştum ama :) tavsiyem şu ki: Nefret ettiğin şeyi tanımla. Nefret ettiğin şeyin ne olduğunu ve sebebini tespit et. Sen akıllı bir kadınsın. O sebebi tespit ettikten sonra başlıyor hikaye.. kendini sevmeye başlama hikayesi. Sana tavsiye verecek birisi değilim. Ama bunlar kalbimden koptu. Bana da çok şey öğretti açıkçası yazarken :) Var olduğun her zaman ve mekanda mutlu ve huzurlu olman dileğiyle🩷