İnsan değişik bir varlık, ben evlilik görüşmesinde olumsuz yönlerimi söylersem onda önyargı oluşturmuş olurum bence. Ben kendim olayım, bırakayım da o gözlemlesin, nasıl görüyorsa öyle olsun çünkü insanın kendi de bazen kendini tam tanımaz ya da ifade edemez veya yanlış tanıyordur kendini. Mesela ben kendimi çirkin bilirdim çünkü akrabalarım bizimkilere benzemiyorum diye hep öyle ifadeler kullandılar, öyle hissettirdiler ama liseye geçince gördüğüm farklı tepkiler oldu yine de kendimi o kalıptan çıkaramadım sonra dershane zamanı insanlar senin gibi olmak istiyorum vs. ifadelerini kullandı abartı buldum, en son üniversiteye gidince artık akrabaları hiç görmediğim için sadece içinde bulunduğum okul, staj arkadaşları olunca ve sürekli iltifatlar duyunca sağ olsunlar ya bir dakika fln der oldum. Sonra anladım ki ben çevremin beni gördüğü gibi bakıyormuşum kendime daha doğrusu akrabalarımın ve onca zaman zukmetmişim kendime. Şimdi kendimde kötü bir şey olduğu telkin edilince bile herkes tarafından ortak bir görüş değilse ben böyle kötüyüm şöyle kötüyüm dememeye çalışıyorum, varsa bir kötü huyum düzeltmeye gayret ederim ama herkesin her dediğine de kendimi koşullamıyorum artık. Bilemiyorum bide belki de çocukken olan herşey daha kalıcı olduğu için de böyledir ve ben çocukken çok zorbalığa maruz kaldım, asıl sebebi budur belki. Her neyse çok uzattım afedersiniz, demek istediğim biri ile taşınırken kendinizi çok anlatmayın, soruları yanıtlayın ve jarakterinis hakkında keskin ifadeler kullanmayın kırmızı çizgileriniz dışında. Bırakın o sizi gözlemlesin ve tanısın sonrasında herkes kendi karar veriri zaten ki biri ile aynı evde yaşamayana değin inanın tam anlamıyla onu çözmek de mümkün değil zaten. Allah yardımcımız olsun
Aynen "ben böyleyim şöyleyim" diye edilen laflar boş. Gerek yok. Çay için. Muhabbet edin. Temel kırmızı çizgiler vardır asla aksini kabul etmeyeceğiniz. Onlarda okeyleşin. Gerisi kader kısmet.