Burda ki kadının ev işi yapmasının zorunluğu olmaması meselesi ne kadar garip bir boyutta. Bunu söyleme biçimi önemli olan ben yapmıcam demek çok ayrı. Allah kadın ve erkeği ayırmıyor ikisi de cennete gidicek ikisini de aynı şeyler verilecek. İslamda kadın değerli zorunlu tutulmamış demek ayrı. Zorunlu tutmadığı halde sevgiden merhametten yapıyor oluşu içinden gelerek yapıyor oluşu değerli değil midir. Burdaki insalar nefret dolu. Erkek bunun bilincinde olarak sevgiden yaptığını bilmesinin nesi kötü olabilir. Çok değerli. Bunu anlamayan insanlada olmaz zaten...
Haklısınız. Gerçek hayatta sevenler birbirlerine zaten itaat eder, sevdiğinin huyuna gider, sevdiği için fedakarlık yapar ve o daha demeden onun iyiliği için mücadele eder. Sevmek budur ya. Sevmek Twitterda iki beğeni almak için ya da içindeki erkek/kadın düşmanlığını kusmak için yazılan twitler değil. Twitter beni, bizi, hepimizi tetikliyor ama ben eminim gerçek hayat böyle değil. İnsanlar burada yarasını ve korkularını döküyor aslında. Ama pratikte zaten bu konuşulanlar olmuyor, eğer temeli iyi atılmış bir evlilikse saygı, anlayış üzerine ilerledikçe sevgi de beraberinde geliyor. Bu imkansız değil. Bunu sağlayan erkekler ve kadınlar hâlâ var. Ayrıca ev işi meselesi ya da bunun gibi bir çok iç işleri meselesi zaten kadının görevi. (Üzerine farz değil yani zorunda değil) Ama görevi. Ne zaman görevi peki? Eşi kocalık ve babalık vazifesini yerine getiriyor, çalışmanın da üzerine sevgiyle, ilgiyle yardımını katıyorsa; kadın da ev içi görevlerini görev olmaktan çıkarıp sevgiyle hatta daha fazlasıyla yapıyor zaten. Bu konulardaki tek bildiğim ve artık son söz olarak söylemek istediğim şey; karşılıklı şekilde saygı, sevgi, ilgi, merhamet ve anlayış olduğu müddetçe hiç bir şey zul gibi gelmez, her şey kendiliğinden ve sevgiden akar gider. Bunları temin eden sağlam bir birliktelikte, ne kadın ne de erkek pençesini çıkarır. Tüm mesele sevmekte, sevmeyi bilmekte, sevgiyi verebilmekte. (Karşılıklı olduğu müddetçe)