AnonymousBazen bilhassa bu gece gerçi sabah sayılır bir mektup arkadaşına öyle ihtiyaç duyuyorum ki günlük ya da kurgu yazmak zevkli degil birine kendinden ve düşüncelerini de günlüğe yazar gibi savruk degil de bir noktaya yönlendirerek yazmak çok daha kolay hem de iletişime dönüştüğü için cok daha mantıklı sayfa üstünde zaten kafanın içinde duyduklarını bir de görmeye çalışmaksa insanı kendinden uzaklaştırmasıyla zararlı bile hatta Mektuplaşmak meziyetli klavyen dururken dmler apaçık salak insan kapanıyken niye merhaba demiyorsun akla ilk bu geliyor mektubun yerini tutacak. Ama yazı diliyle konuşma dilini bir götüren kişiye kasıntı i.. demeyi ben bırakamıyorum mesela. Mektuplaşmak ama edebiyat yapmamak, yazışmak ama dili yavan kullanmamak, tanışmak ama konuştukça daha çok merak etmeye benzer duyguların göze çarpan kelimelere teslim edildigi o sıcak dokuyu çok seveceğimi düşünüyorum bu tuşlar fikirlerimi boğuyor tıklama sesini de begeniyorum ama parmaklarıma kurşun kalem izi çıktığı ve bir zarfla sevgilerimi iletmenin sesine ait degil Farklı bir şey arıyorum bir şey kitaplardan bulabileceğim bir şey degil birinden bir şeyler dinlemek onu bütünüyle anlamlandırmak istiyorum onun bana anlattıklarına anlatmadigi diğer kısımla ölçüm yapıp anlam vermek istiyorum bu bir arayışa donustugunde yalnızlığın ruhta açığa çıkan hastalık gölgesine düşüyor. Yalnızım kabul bir mektupla bu geçer sanmıyorum "biri" arayışım eglenceye de dönüşebilir sonuçta. Ayrıca anonim soru olayı bir hediye bizlere
Osman Yavuz Arat ·
Biraz fazla romantik bulmakla beraber umarım bulursunuz eksikliğini hissettiğiniz şeyi