AnonymousGünün sonunda hepimizin yalnız olduğumuzu biliyorum. Gün içerisinde istediğin kadar başkalarıyla olalım, başımızı yastığa koyduğumuzda kendimizle baş başayız. Kast ettiğim şey, başımıza bir şey geldiğinde veya hayatımızdaki gelişmeyi anlatacağımız birilerinin olması. Hayatımızda kaç kişiyle ilişkimiz sınanmış durumda ki, üniversitemizden geçen sene mezun oldum ve her geçen sınıfta aslında ne kadar az arkadaşımız hatta okul sonrası "tanıdık" statüsüne geçen insana denk geldiğimizi anladım. Avengers serisinde bir sahnede "güzeller kendilerine olan ilgiler konusunda daima kararsız olduğunu, yanlarındakilerin güzelliklerinden mi yoksa olduğu kişiden dolayı mı yanında olduğu konusundaki ikilemden" bahsediliyor. Yer yer zorlandığını hissetmiş olmalısın ?
bei ·
hayatında temelli kalacak insan sayısı zaten çok az olmalı bence. herkesle aynı samimiyette ve sadakatte ilişki kuramayız. bazı insanlarla bağlarımız daha incedir. ben alıştım artık buna bazı insanlarla olan ilişkilerin ömrü kısadır bazıları sadece onları gördüğümüz kadar hayatımızda, araya mesafe girdiğinde sadece anılar olarak zihnimizde kalıyor ve bi daha öyle çok görüşmek için çaba harcamıyoruz.